.png)
3.BÖLÜM - KÂBUSLARIN BİTTİĞİ YERDE SEN VARSIN - MEHTAP I
⚠️ Yetişkin okurlara uygundur. Tetikleyici unsurlar bulunabilir. ⚠️
Mehtap ~ 17.10.2016 PAZARTESİ
Başımı iki yana salladım. “Hayır, yok. Sadece biriyle tanıştım bugün, daha doğrusu tam da tanıştık denemez, sadece adını soyadını biliyorum. Rahatsız edici bir tip… Onunla göz göze gelince garip hissettim.”
Teyzem, başını yukarı kaldırıp bana baktı. “Biri için heyecanlandın, yani? Sen… bir erkeğe karşı duygular hissettin, öyle mi?”
Şaşkınlık nidasıyla, “Allah'ım,” diyerek odanın tavanına baktı. “Duamı kabul et! Ölmeden önce kızıma bir şeyler hissettiren bu adamla tanışmak istiyorum.”
“Hey hey! Ben de insanım, tabii ki hissedebiliyorum. Sadece…”
Omuzlarım çöktü. “Karşımdaki kişinin beklentilerini karşılayamayacağımı biliyorum. Neden bir başkasını cehennemime alayım ki? Günümüz ilişkilerinde kimse fedakârlık yapmıyor, teyze.”
Dudaklarını aralamıştı ki odanın kapısı açıldı. İçeriye tanıdık hemşirelerden biri girdi. Başıyla bana selam verip teyzemin yanına ilerledi. Hastasının acılarını azaltmak, biraz olsun rahatlatmak amacıyla teyzeme ilaçlarını verdi.
“Geçmiş olsun,” dedikten sonra odadan çıktı.
Teyzem uyumak üzereyken, “Mehtap,” diye mırıldandı.
Yanına gidip eğildim. “Efendim, teyze?”
Gözlerini yavaşça kırpıştırdı. “Diğerkâmlık, geleceği şekillendirirken trajediye neden olabilir.” Elini elimin üstünde hissettim.
“Fedakârlık, her zaman iyi bir şey değildir, keça min. Kendi değerini unutma.”
Gözlerini kapatınca uyuduğunu anladım. Sessizce koridora çıkıp bekleme alanındaki koltuklardan birine oturdum.
Başımı duvara yasladım. Bir süre teyzemin söylediklerini düşündüm. Gün içinde yorulduğumdan olsa gerek kısa sürede uykuya daldım.
🥀 ~ ✨ ~ 🥀
“Baba… Ambulans.”
Sesimi duyup duymadığına emin olmadım. “Baba, hemen ambulans çağır!”
Olduğu yerde öylece bizi izliyordu.
“Ben mi yaptım?” Sorusuna anlam veremeyip kaşlarımı çattım.
Babam şoka girmiş gibi elindeki keskin metale, sonra da parmaklarına bulaşmış koyu, jel kıvamındaki kırmızılığa baktı. Bakışları bize dönerken yüzünün beyazlamış olduğunu fark ettim.
Yerimden kalkıp konağın çıkışına yürüdüm. Dış kapıyı açınca tüm gücümle bağırdım. “Dapîr! Ap! Bıraşîr! Kimse yok mu? Yardım edin!”
Aşağıdan gelen ayak sesleriyle annemin yanına geri döndüm. “Dayê. Dayan, dayê. Geliyorlar… Hemen hastaneye gideceğiz. Az daha dayan.”
Son gücüyle yüzüme bakıp gözlerini kapattı. Uğultular… Baş dönmesi… Etrafa yayılmış metalik kokunun genzimi yakması… Yanımdaki konuşmalar ve feryatlar…
Tırnaklarım deli gibi tenime batıyordu ama canım acımıyordu.
Yerimden kalkıp konağın balkonuna ilerledim. Yalnızca birkaç saat uyumuştum, hâlâ rüyada olabilirdim. Bu yaşananlar… hepsi… birbirlerine aşkla bakan annem ve babamın yaşayacağı şeyler değildi. Sadece aptal bir rüyanın içindeydim. Canım çok yanıyordu, boğuluyordum.
Taş korkuluğa tırmanırken rüzgâr yüzüme vurup saçlarımı geriye savurdu. Bir an bile düşünmedim.
Herkes buna intihar dedi, ben ise uyanış… Her gece aralıksız gördüğüm kâbuslardan sadece biriydi.
Her uyanışım, yeni bir kâbusla devam ediyordu. Her defasında kapana kısılmış gibiydim. Yetimhanede gördüğüm zorbalıklardan uyanıp renklerimi solduran o anıya gidiyordum. Aslında hepsi bir rüyaydı ve geçmişte kalmıştı.
“Teyze, sen mi geldin?” Oturma odasına ilerledim.
Teyzem gece işte olurdu ve bu saatlerde gelmezdi. Gençliğinde çalıştığı gazinoda konsomatrisken şimdi gazinoyu devralan adama yardımcı oluyordu. Yaşlanmış olsa da Ankara'da ismi bilinen bir kadındı, adam da onun bu sektördeki deneyiminden sonuna kadar yararlanıyordu.
“Teyze?” Oturma odasında kimseyi bulamayınca mutfağa doğru adımladım.
Bu hikâyede annem mi daha şanssızdı yoksa teyzem mi bilmiyordum. Annem, severek babamla evlenmişti. Âşık olduğu adam tarafından da acımasızca katledilmişti. Yapılan birçok test sonucunda babamın psikolojik rahatsızlıkları olduğu ve bu yüzden cinnet geçirdiği mahkemece kabul edildi. Süreç boyunca tutuklu yargılansa da uzun süre hapishanede kalmadı. Birkaç defa girip çıktı, daha çok klinikte tedavi gördü.
Teyzem ise evlendirildiği adamdan çocuğu olmuyor diye yıllarca şiddet gördü. Babamın ve annemin müdahaleleri ve teyzemi koruma çabaları üzerine kocasıyla birlikte hastaneye kontrole gittiler ve teyzemin bir sorunu olmadığı görüldü. Bunun üzerine kocasının kısır olduğu anlaşıldı, adam canına kıydı.
Teyzem tam bu işkenceden kurtuldum derken annemin ölümü ve babamın hapishaneye düşmesi üzerine kendinden yaşça küçük kaynıyla evlendirilmek istendi.
Benim Ankara'da devlet yurduna alındığımı duyunca birkaç ziynet eşyasını bozdurarak Ankara'ya kaçabilmişti. İlk başta bir derneğe sığınıp temizlik işleri yapsa da kocasının ailesi peşini bırakmamıştı.
Bir süre sonra da şu an çalıştığı yer ile yolları kesişmişti, o zaman hatırlı müşterileri olan bir pavyonmuş. Bu nedenle teyzemi koruyormuş gibi gözüküp onun saflığından yararlanmışlar.
Teyzem, yaptığı işten dolayı toplum tarafından yargılansa da aslında iyi bir kadındı. Başka bir şansı olsaydı ne o adamla evlenirdi ne de bu işleri yapardı.
Mutfağa girince biri ağzımı kapatıp beni kendisine çekti. Ne olduğunu anlayamadan çırpınmaya başladım.
“Şhh! Sessiz ol, Ateş Parçası. Merak etme, bu güzelliğine yazık etmemek için elimden geleni yapacağım.”
Tüm bedenim korkuyla irkildi, çığlık atma isteğiyle boğazım yanmaya başladı. Bacaklarımı gelişigüzel sallayarak ellerinden kurtulmaya çalıştım. O ise beni iğrenç bedenine daha çok bastırdı. Yanaklarımdan yaşlar süzülürken elinin boğumlarından biri ağzıma yaklaştı. Sertçe parmağını ısırdım. Acıyla geriye çekildiğinde var gücümle çığlık atmaya başladım.
Bacaklarımdaki güç tüm vücudumdan çekilmiş gibiydi, duvara yaslanarak dış kapıya ilerlemeye çalıştım. O sırada kendine gelip topuz yaptığım saçlarıma sıkıca asıldı.
Bağırmaya başladım. “Yapma! Canım acıyor, saçlarımı bırak!”
Beni kendisine doğru çevirip yüzüme sert bir tokat attı. Tokadın şiddetiyle başımı holdeki vestiyere vurdum, sonra da yere düştüm.
“Yalvarırım yapma, ne olursun yapma!”
Bağırsam da yalvarsam da üstüme gelmeye devam etti. Saçlarımdan tutarak başımı kendisine doğru çevirdi.
“Şu hâline bak, güzel yüzün ne hâle geldi. Bunun suçlusu sensin! Tek yapman gereken sessiz olmaktı.”
İnadına daha çok çığlık attım. Artık birilerinin sesimi duyması ve yardıma gelmesi gerekiyordu.
“Kapat o çeneni! Beni daha çok sinirlendiriyorsun!”
“Dokunma bana! İmdat! Yardım edin, kimse yok mu?”
“Tamam… Bağırmaya devam et, artık sana karşı hiç nazik olmayacağım.”
Az önce tokat attığı yüzüm alev alev yanıyor, tüm bedenim altında titriyordu. Ne kadar uzun sürdü bilmiyorum, yüreğim parçalandı ve bedenim dağıldı. Annemin ölümüyle soğuyan kalbim, tam bu anda kapının önünde buz kesti.
Elimde hissettiğim sıcaklıkla bir anda bulunduğum yerden soyutlandım. Kâbusumun en kötü yerindeydim ve biliyordum… daha devamı vardı, burada bitmiyordu. Sıcaklık. Evet, hissettiğim bu sıcaklık, beni o buz gibi karanlıktan hızla uzaklaştırmıştı.
Yüzümde bir esinti hissettim, ardından usulca saçlarım okşanmaya başladı. Garipti. Çok, çok tanıdık bir histi ama ne olduğunu da tanımlayamıyordum. Uyku ve uyanıklık arasında gidip gelirken bedenim hâlâ gördüğüm kâbuslar nedeniyle kaskatıydı.
Biri nazikçe elimin üstünü öptü, ardından avucuma bir şey yerleştirdi. Daha zihnim ne olduğunu algılayamadan burnuma dolan kokuyla tüm düşüncelerim dağıldı. O kadar yorgun hissediyordum ki gözümü açacak hâlim yoktu. Muhtemelen gördüğüm kâbuslardan dolayı boncuk boncuk terlemiştim.
Normal bir zamanda bana böyle dokunulmasına asla izin vermez, ortalığı ayağa kaldırırdım, şimdi ise hiçbir şey yapamıyordum. Zihnim kendisini kapatmaya çalışırken zorla direniyordum.
Başım bir yere yaslanırken bedenim sıkıca sarmalandı. Bu sıcaklığa teslim olmaktan başka çarem yokmuş gibi hissettim.
Tanıdık bir ses, “Sonunda buldum seni, Ay Işığım,” dedi.
Burnuma dolan gül kokusuyla kelimelerin devamını algılayamadım, zihnim ansızın kendisini uykuya teslim etti.
🥀 ~ ✨ ~ 🥀 ~ ✨ ~ 🥀 ~ ✨
⚠️ Yetişkin okurlara uygundur. Tetikleyici unsurlar bulunabilir. ⚠️
🪶 R ~ U ~ Y ~ A ~ M B ~ O ~ O ~ K ~ S 🪶
💜 Bizi takip ediyor musun?
✨ Takip etmeyi unutma 👇
Instagram: @ruyam.books @yazar.ruyam
Tiktok: @yazar.ruyam Youtube: Ruyam
Dreamer kulüp'e katılın!
Yayınlanmamış bölümler, ücretsiz ön okumalar, erkek karakter gözünden bölümler ücretsiz mail adresinize gelsin.
Yorumlar